Japanse-Amerikanen werden in de 2de Wereldoorlog geïndentificeerd en geïnterneerd op basis van gegevens die verzameld werden tijdens de Amerikaanse volkstellingen. Het U.S. Census Bureau gaf persoonlijke informatie ontleend aan de volkstellingen door aan de Amerikaanse politie- en geheime diensten. Het Bureau mocht dit wettelijk niet doen, om te vermijden dat mensen onjuiste informatie opgeven tijdens volkstellingen. Maar het deed dit toch toen de ‘nood hoog was’. Overigens liet de Amerikaanse wetgever dit in 1942 tijdelijk toe via de Second War Powers Act. Het U.S. Census Bureau hield echter altijd vol dat het alleen maar algemene informatie aan de politiediensten had verstrekt. Dit blijkt echter een leugen te zijn die decennialang werd volgehouden. Niet dat het mij verwonderd… verzamelde informatie zal vroeg of laat worden gebruikt ‘waneer de nood hoog is’.
We leven in een tijd dat er veel meer informatie over ons als individuen in allerlei databanken wordt opgeslagen. Er bestaan wetten die het gebruik daarvan regelen, maar die wetten zijn duidelijk het papier niet waard waarop ze zijn gedrukt zodra ‘de nood hoog is’. Verstandige mensen laten dus zo weinig mogelijk informatie achter in databanken. Ze nemen geen getrouwheidskaarten bij supermarkten of winkels, vullen geen volkstellingen in (of doen dit leugenachtig), reizen niet naar de V.S., vragen ook geen V.S. visum aan, etc. Niet dat het allemaal veel helpt: steeds meer wetten verplichten burgers om privéinformatie vrij te geven aan banken, overheidsinstellingen, verzekeringsmaatschappijen etc. Dit gebeurt allemaal met de ‘wettelijke garantie’ dat die informatie niet zal worden uitgewisseld, misbruikt of hergebruikt. In de praktijk is er nauwelijks controle op het gebruik van die data en kan een ambtenaar met de juiste toegangscode alle informatie opzoeken en uitwisselen waar hij of zij zin in heeft: de meeste databanken houden immers nog altijd niet bij wie waarom en op welk tijdstip informatie opvroeg, nochtans een zeer simpele technische ingreep die al veel problemen van misbruik zou verhelpen. Momenteel leven we niet in een politiestaat, maar mocht die er ooit komen dan zal ze véél effectiever zijn dan wat bv. de nazi’s eertijds vermochten. ‘It’s bad civic hygiene to build an infrastructure that can be used to facilitate a police state.’