Festivalitis voor doven
Petar, 2 oktober 2006
Zo, dat was het dan. Bijna 90.000 Vlamingen hebben een probleem met het Vlaams Belang. De rest van de 6 miljoen Vlamingen ziet het anders, is te jong, haat Clouseau, ziet de bui van 8 oktober al hangen of heeft andere besognes. Per slot van rekening is het vandaag maandag wasdag én een gewone schooldag. Het wachten is nu op 8 oktober en het antwoord van de kiezers. Dat meer dan eenvijfde daarvan niet hoog oploopt met verdraagzaamheid en wél met extreem-rechts, een autoritair regime lijkt te verkiezen boven een stotterende democratie is intussen duidelijk. En het wordt de komende generaties niet beter. Blijkens een recente studie is het met de aanstormende jeugd in Vlaanderen niet goed gesteld. Rechts, boordevol vooroordelen en tegen alles wat niet Vlaamsch is. Gelukkig is daar Wallonië. Daar is de verdraagzaamheid een stuk groter en de lucht nog groen en fris. Blijkbaar worden de financiële geldstromen vanuit Vlaanderen daar niet zo slecht benut. Het opzetten van stages en uitwisselingsprogramma’s met Wallonië kan een probaat middel zijn om de kwaal van de verrechtsing te bestrijden en de verdraagzaamheid wat bij te sleutelen. Maar ga dat onze Vlaamse politici maar eens diets maken. Die huiveren alleen al bij de gedachte dat er uit Wallonië ook nog iets goeds zou kunnen komen.
Enfin, het zit er op. Vlaanderen heeft zijn muzikale steentje bijgedragen aan de verdraagzaamheid en het zal ons verder een zorg zijn wat die vermaledijde kiezer in het stemhokje uitvreet. Misschien is dé oorzaak wel de stemcomputer. Het gaat allemaal te snel. Druk op de knop, herhaal dat enige malen en gefikst. Zo simpel als een warme maaltijd uit de microgolfoven, maar in dit geval alleen omdat het moet. Burgerplicht heet zo iets. Leg mij maar eens uit waarom in België en Griekenland deze zogenaamde burgerplicht anders geïnterpreteerd moet worden dan in de rest van Europa? Waarom moeten, terwijl de rest van Europa mag – zich lekker niks hoeft aan te trekken van politiek en verkiezingen, tenzij de politici zelf met een waterdicht verhaal komen aanzetten.
Enfin, wij Vlamingen hebben een roemrijke traditie van concerten – zeker sinds 1302 en Torhout-Werchter en we hebben die weer alle eer aangedaan, al viel de opkomst een beetje tegen, maar dat durft niemand hardop bekennen. Is de wereld vandaag anders? We hoeven alvast niet te wachten op 8 oktober. In Marokko bestormden Afrikanen de met dubbele rijen scheermesjesdraad beveiligde Spaanse enclave Melilla. Hoe wanhopig moet je zijn om zoiets te ondernemen? Hoe zelfzuchtig, rechts en autoritair moet je zijn om de buitengrenzen van Europa te beveiligen met dubbele rijen scheermesjesdraad? Ons Europa, het Europa waar voormalige Oostblok hartstochtelijk naar verlangt, waar Turkije naar uitkijkt, waar Georgië graag zou bijhoren, het Europa waarvoor Dehaene en Co een tweede proeve van grondwet aan breien zijn. “Meneer Dehaene, ik weet wel dat het lawaai van die concerten nog steeds in uw oren zit. Maar daarginder, aan de buitengrenzen van Europa wordt in praktijk gebracht waar extreem-rechts hier nog alleen maar van kan dromen. Mensen die ten einde raad zijn, zonder perspectief, zonder toekomst, die laten ze zich daar te pletter lopen op scheermesjesdraad. Dat is nog een ander paar mouwen dan een uitgeprocedeerde Kosovaar die zich comfortabel illegaal naar België op en af laat vliegen. Als ik u was zou ik in artikel één van de nieuwe Europese Grondwet schrijven: de vrijheid is het hoogste goed. Met minder zou ik geen genoegen nemen.”
Geen tags bij dit artikel.
Peter, het werden ondertussen
drie rijen met scheermesjesdraad! Sorry – verkeerde begrepen: de dubbele rij wordt momenteel verhoogd tot zes meter. Zie http://www.globalguide.org/index.html?title=Melilla_border_fence en je kunt de grens trouwens ook zien op Google Earth. De eerste fase van constructie kostte meer dan 35 miljoen euro, wat de verhoging gaat kosten weet ik niet.