Het Parlement

Zopas arriveerden drie Belgische militairen in Libanon om de komst van een omvangrijk Belgisch VN-contingent voor te bereiden. Over de échte reden van hun komst was tot nu toe niet veel geweten. Niet Hezbollah, maar ordinaire vogels zijn de inzet van het oorlogsspel dat er wordt opgevoerd.

“Waarom we hier zijn? Omwille van de trekvogels natuurlijk,” zo vatten de drie militairen na hun aankomst in Libanon hun missie samen. Ik probeerde het nog met een soft gemompel “Hezbollah?”, maar de drie herhaalden unisono “trekvogels, meneer, zo eenvoudig is het.”

Een telefoontje naar het Ministerie van Defensie in Brussel leidde tot een golf van paniek en de vraag niets te publiceren “om de militaire missie niet in het gedrang te brengen”. Enig onderzoek was hier op zijn plaats en het leidde tot schokkende bevindingen.

Anders dan tot nu toe wordt aangenomen, was het recente offensief van Israel niet tegen Hezbollah gericht, maar tegen de Bekaa-vallei, met zijn uitgestrekte moerasgebieden een ideale broedplaats voor vele vogelsoorten en een aangename rustplaats voor talrijke vogelsoorten op hun reis van Europa naar Afrika en omgekeerd. Roofvogelsoorten en ooievaars trekken rond deze tijd van het jaar via Gibraltar en de kust van de Middellandse Zee, over Syrië, Libanon en Israel naar Afrika. (zie ook: http://nl.arocha.org/libanon/). Een kostenberekening door de Israelische regering heeft uitgewezen dat een veralgemeende ophokplicht erg duur is. Het uitvoeren van gerichte bombardementen op de pleisterplaatsen van de vogels geniet daarom de voorkeur. De taktiek van de verschroeide aarde is alvast in het Midden-Oosten nog populair – en, dankzij de Amerikaanse steun, betaalbaar. Toen het Europees vogelobservatorium begin juli de eerste prognoses publiceerde en waarschuwde voor een mogelijk vervroegde vogeltrek, werden door Tel Aviv meteen de grote middelen ingezet. Om dierenliefhebbers, die bekend staan voor de felheid van hun protesten, te ontzien, werd ‘Hezbollah’ als officiële reden opgegeven voor een reeks hevige bombardementen. Niets werd aan het toeval overgelaten. Het hele gebied werd bestookt met fosfor- en clusterbommen en zelfs bunkerbusters werden ingezet om mogelijke ondergrondse schuilplaatsen te vernietigen. Ook alternatieve pleisterplaatsen, zoals de schoorstenen en koeltorens van electriciteitscentrales moesten het ontgelden. Om tussenlandingen op zee onmogelijk te maken werd middels het lekschieten van olie-opslagplaatsen een nooit gezien olietapijt ‘georganiseerd’.

De Amerikaanse inlichtingendienst CIA wist eerder te achterhalen dat de trekvogels met steun van Iran via Libanon naar Syrië gelokt en vervolgens, besmet met een gevaarlijke variant van het vogelgriepvirus, naar Israel gestuurd worden. Het was op basis van deze inlichtingen dat de VN Veiligheidsraad, mede op aandringen van Israel, besloot tot het sturen van een omvangrijke legermacht. De voornaamste opdracht van de troepen lijkt erin te bestaan de vogels een halt toe te roepen voor ze het Israelische luchtruim kunnen binnentrekken.

De Europese en in het bijzonder de Belgische deelname aan de vredesmacht, is voornamelijk ingegeven door eigenbelang. Met de vogeltrek voor de deur en afkondiging van een ophokplicht, oordeelde de Minister van Defensie dat ook het leger zijn duit in het zakje moest doen. De vogeltrek moest wat hem betreft zo snel mogelijk tot staan worden gebracht. Dat hij daarbij het feit over het hoofd zag dat de vogels in Libanon in deze tijd van het jaar via Syrië en Israel naar Afrika trekken en niet naar Europa, een kniesoor die daarvan wakker ligt.

De drie Belgische verkenners zullen de komende dagen een geschikte kampplaats zoeken voor het Belgische contingent, liefst onder de drukst bevlogen route. Of de ooievaar volgend jaar nog naar ons land komt, dat zal vooral van hen afhangen.