Het Parlement

Heel even dacht ik dat het Journaal diep in de archieven gedoken was voor het laatste congresverslag van de PS. Was de tijd van grote volksreferenda en arbeidersstrijd, de tijd van de kameraden niet reeds lang verleden, was dat geen verslag van Maurice De Wilde? Niet als het van Di Rupo afhangt, al is het behalve voor zijn eigen achterban nog steeds onduidelijk waar hij nu eigenlijk op aanstuurt. Gisteren voor de eigen (Waalse) achterban een stoere uitspraak in de stijl van ‘België barst’, die niet moet onderdoen voor vergelijkbare uitspraken aan de Vlaamse extreem rechterzijde – alleen worden dit soort uitspraken aan Vlaamse zijde wegens te folkloristisch niet door de media gerapporteerd (non referendum, er moet niet over gerapporteerd worden). Vandaag in de Zevende Dag klonk het alweer heel anders: het voorstel om een referendum te organiseren was enkel een voorbeeld, Elio bedoelde daarmee te onderstrepen dat we géén referendum moeten organiseren over het verscheiden van onze natie, want wie is er nu in godsnaam tégen het voortbestaan van ons land? Zelfs in Vlaanderen, daarvan was Di Rupo overtuigd, is een ruime meerderheid tegen een scheiding. Heeft Di Rupo met steun van Stevaert stiekem een eigen referendum opgezet, heeft Stevaert hem gerapporteerd (referendum – heeft hij aan Di Rupo moeten rapporteren) dat het allemaal zo’n vaart niet loopt? Of was het gewoon omdat je je gedeist moet houden in het hol van de leeuw? Niet dus, geen referendum, want er valt niets te rapporteren, ook niet volgens Milquet: ‘België is geen referendum waard’.

Geen referendum, een comfortabele oplossing voor politici die menen dat de burger meer bij de politiek moet worden betrokken, dat de burgers – vuist geheven – hun rechten desnoods via de straat moeten opeisen. Als het er écht om spant, dan heeft de politiek die burgers niet meer nodig, dan mag die burger in zijn luie zetel genieten van Wittekerke of Familie.

Di Rupo -natuurlijk wil hij geen premier worden, wie wil er nu ‘jeune premier’ worden in een land dat op uiteenvallen staat? Geen Eerste Minister, een sociaal bemiddelaar hebben ze daar nodig om de boedel te verdelen. En toch, Di Rupo heeft gelijk: ons land is in verval, kijk maar naar de sport. Clijsters teruggevallen buiten de eerste honderd in het tennis, Henin aan de sukkel. Europees voetbal? Vergeet het. Wielrennen? Dat de échte Flandriens eens opstaan. Ons land is lek gereden, en dat in het midden van de Wetstraat. Het is niet goed om zo’n peloton vlak voor de eindspurt langer bijeen te houden, dat leidt alleen maar tot valpartijen en onherstelbare blessures. Vraag het Walter Godefroot, zou hij er niet één seizoentje vroeger de brui aan kunnen geven om plaats te nemen in de volgwagen net achter Di Rupo. En vraag het hem, Di Rupo: alleen als ge met het hele peleton de eindspurt inzet en de ziel uit uw lijf trapt, als ge als rasechte sos tenminste nog ‘ne ziel hebt, maakt ge kans om als eerste in Wetstraat 16 aan de komen. En zwijgt, want ge gaat uw adem nodig hebben als ge niet kapot wilt zitten voor het einde van de rit!

PV

Trackback URI | Comments RSS