Bomauto’s voor Irak
Petar, 18 februari 2005
Sinds De Gucht met Condoleezza op de foto mocht, kan het niet meer stuk. Zelfs de – onder Louis Michel niet bestaande – relatie met de VS lijdt eronder. De Gucht is dan ook niet aan zijn proefstuk toe. Pas was hij Minister, of hij stopte een haar in de boter van de Congolese president. Even later verketterde hij in beste Middeleeuwse traditie de Tsjetsjenen, de soldatenmoeders en Bart Staes voor de ogen van Putin, wat hem opnieuw een blitse fotosessie opleverde. Met Bush op de foto? “Daar zult ge dan wel heel vroeg voor moeten opstaan, alleen al om de veiligheidsagenten te omzeilen, om van uw eigenste topdiplomaat nog maar te zwijgen,” sneerde zij tussen twee flitsen door. En of de Gucht het begrepen had.
In een emotioneel betoog – telefonisch weliswaar vanuit Kinshasa waar hij net voor de verzamelde pers verduidelijkte dat de afkomst van de Congolese president onduidelijk was, wat dan weer goed genoeg is om wekenlang de headlines van de Congolese pers te beheersen – wist hij het kernkabinet ervan te overtuigen dat het hoog tijd was om de reis naar Canossa aan te vatten. Gezien op het hoogste niveau niemand – behalve de premier, maar die lette even niet op, druk bezig als hij was om Freya ’s bevallingsverlof te regelen – nog zijn klassiekers kent, werd er over en weer volmonding ingestemd met het voorstel van De Gucht.